Donderdag 18 april 2019, Kreta

We rijden hoger de bergen in, waar Wiert een ander wild tulpje weet te staan: Tulipa saxatilis. Rozewit met een donkerroze streepje, een minitulpje dat in rotsspleten groeit.

Mooie rit naar het strand, we drinken koffie bij een tentje waar hard gewerkt wordt voor het nieuwe seizoen. Glasheldere, zwembadblauwe zee, met op de bodem afgeronde keien in alle mogelijke tinten. Na een autotochtje met een paar plantjesstops eten we bij een ander strandtentje; een klein slangetje zoeft razendsnel weg over de keitjes. Op de terugweg fotostop bij een paar johannesbroodbomen (met zaden die altijd even zwaar zijn: één karaat, vertelt Wiert). Stop bij een paar heel mooie bollen van de gele euphorbia, en bij een rijke groeiplaats van witte en een enkele roze (anemoon..)

Wollige schapen tussen de doorwaskervel en de orchideeën, onder meer de hagedisorchidee, Himantoglossum hircinum. We genieten van de mooie avond: glinsterende zee, blauwe bergen, op het terrasje naast ons hotel. ’s Avonds ronde maan op witte wolken.